Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021

ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ


Απρίλιος. Ο μήνας αυτισμού, ο μήνας βιβλίου και ο μήνας που γεννήθηκε το βιβλίο αυτό πριν 10 χρόνια. Το "Δεν είμαι τέρας, σου λέω!", γεννήθηκε  το σωστό μήνα!    

Απρίλιος 2021 και παρότι έχει κλείσει πλέον την πρώτη του δεκαετία, παραμένει φρέσκο και πολύτιμο εργαλείο για όποιον θα ήθελε να το χρησιμοποιήσει στην τάξη.   

  Πριν λίγες μέρες, είχα τη χαρά να συνδεθώ διαδικτυακά με μια τέτοια τάξη και να συνομιλήσω με μαθητές της Β΄Γυμνασίου που παρουσίασαν το βιβλίο για να γνωρίσουν οι συμμαθητές τους, τον αυτισμό (άσπεργκερ). Το βιβλίο αυτό αποτέλεσε και την αφορμή, να μιλήσει ένας συμμαθητής τους, για τα χαρακτηριστικά, μιας και ο ίδιος ανήκει στο φάσμα του αυτισμού. Έτσι, έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για την πλήρη αποδοχή του μαθητή αυτού. Φυσικά δεν θα συνέβαιναν τα πιο πάνω, εάν δεν υπήρχε η εκπαιδευτικός που είχε την πρωτοβουλία για όλη αυτή τη δράση, με απώτερο σκοπό την όσο δυνατόν καλύτερη αλληλεπίδραση των μαθητών, με το μαθητή στο φάσμα.      

  Ένα από τα μελλοντικά σχέδια, σε σχέση με το βιβλίο αυτό, αλλά και των βιβλίων που έχουμε γράψει για τον αυτισμό μαζί με την Ελένη Λούβρου, είναι η ολοκλήρωση και η εφαρμογή ενός προγράμματος, ώστε οι τυπικοί μαθητές να μπορέσουν να γίνουν όσο το δυνατόν μπορεί να επιτευχθεί αυτό, γνώστες του ιδιαίτερου τρόπου σκέψης των αυτιστικών.   

 Κλείνοντας, εκτός από το μπράβο στους μαθητές αυτούς, στο μαθητή που μίλησε ανοιχτά για την ιδιαιτερότητα του και στην καθηγήτρια που άνοιξε το δρόμο προς την αποδοχή και την πλήρη ένταξη  του παιδιού αυτού, εύχομαι στο αγαπημένο μου Τερατάκι να τα εκατοστήσει και στο πραγματικό μου "Τέρας", να πετύχει τους στόχους του!



 

 

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2021

1Ο ΧΡΟΝΙΑ!!!

Σα σήμερα, πριν δέκα χρόνια πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό. Σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη που έχετε δείξει όλα αυτά τα χρόνια. Πιο πολύ ευχαριστώ τον Αγάπιο, που αν δεν υπήρχε στη ζωή μου, δεν θα γραφόταν ποτέ αυτό το βιβλίο.

To be continued...




Τετάρτη, 8 Απριλίου 2020

ΕΧΟΥΜΕ ΓΕΝΕΘΛΙΑ. ΚΛΕΙΣΑΜΕ ΤΑ ΕΝΝΕΑ!!!













Σαν χτες, εννέα χρόνια πίσω, το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε. Το τι θα ακολουθούσε, ούτε που το φανταζόμουν. Τα περισσότερα είναι γνωστά. Κάποια, όχι.
Ένα όμως είναι σίγουρο, ότι αυτό το Τέρας, θα συντροφεύει για πολλά χρόνια ακόμη, τους αναγνώστες του.

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!


* Το βιβλίο κυκλοφορεί στην έβδομη έκδοση του.


    Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

 ΜΟΛΙΣ  ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ!



Βράδυ Τετάρτης. Μόλις έχω γυρίσει. Ένα μήνυμα με περίμενε στον υπολογιστή μου:

"Ο Αγάπιος πήγε σήμερα στην αποθήκη μας και έρχεται αύριο στη Γενναδίου.Συνήθως έρχεται γύρω στις 10.00 το αυτοκίνητο, μέχρι τις 11.00 σίγουρα.

Λίγες ώρες αγωνίας ακόμα..."
 
Ήταν το μήνυμα της Αγγελικής. Εγώ είπα από μέσα μου "επιτέλους!" και ύστερα δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ. Η νύχτα μου σταμάτησε στις 2.30 π.μ. και το πρωί μου ξεκίνησε στις 5 π.μ.. Σηκώθηκα, είδα πως τα αστέρια ήταν στη θέση τους και έφαγα δημητριακά με γάλα. 
Η μέρα μου συνεχίστηκε με αποτυχημένες απόπειρες ύπνου, ένα σέρβις αυτοκινήτου, έναν καπουτσίνο, δύο κράκερ, μια κρύα κασερόπιτα. Στις 3 μ.μ βρισκόμουν στον Κέδρο.
Το βιβλίο ήταν εκεί. Ένιωσα και νιώθω ακόμα περίεργα. Είμαι κουρασμένη. Είμαι χαρούμενη. 
Καλοτάξιδο από τους ανθρώπους του Κέδρου. Καλοτάξιδο από τους φίλους.
Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα. Η  μέρα που ένα καινούριο βιβλίο, αυτό το βιβλίο, θα ανοίγει τα πάνια του. 
Καλή τύχη. Τώρα δεν μου ανήκεις.

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΓΑΠΙΟΥ

Μια έκπληξη με περίμενε στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Κύπρο. Οι μαθητές της Ε' τάξης του Ζ' Δημοτικού Λακατάμιας, έβαλαν στίχους στο γνωστό τραγούδι του Bobby McFerrin "Don't worry be happy", βασισμένους στο χαρακτήρα του ήρωα. Βοηθός τους, η δασκάλα τους, που τα συνοδεύει στο αρμόνιο.
Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ! Αυτή η έκπληξη θα μου μείνει αξέχαστη!!!

Το τραγούδι και στίχοι, ακολουθούν για όποιον θα ήθελε να ακούσει αυτή την ωραία δουλειά.




Αγάπιε είσαι διαφορετικός 
τη ζωή βλέπεις εσύ αλλιώς 
Don't worry be happy!
 Είσαι πολύ ξεχωριστός 
αν και πολύ μοναχικός
 Don't worry be happy! 
 Όταν αρχίζεις μιλάς πολύ
 όλων μας παίρνεις το αυτί 
Don't worry be happy! 
Τ΄αυτοκινητάκια σ΄αρέσουν πολύ
 θέλεις να παίζεις μ΄αυτά μια ζωή
 Don't worry be happy! 
Όταν σε παν παιδική χαρά, 
δεν θες να παίξεις με τ' άλλα παιδιά 
Don't worry be happy!
 Τις εκπλήξεις δεν τις θες εσύ, 
δεν σ' αρέσουν τις μισείς 
Don't worry be happy! 
 Αν είσαι διαφορετικός
 τον κόσμο μπορείς να δεις αλλιώς 
Don't worry be happy!
"Δεν είμαι τέρας σας λέω εγώ" 
Από το διάστημα δεν ήρθα εδώ
 Don't worry be happy!
 Είμαι και γω παιδί σαν και συ
 Είμαστε η ελπίδα, η χαρά, η ζωή 
Don't worry be happy! 
Είμαστε ίσοι και μοναδικοί
 όλα τα παιδιά σ' αυτή τη γη
 Don't worry be happy!

Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ


Λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του βιβλίου μου τον Απρίλιο του 2011, μια μητέρα διάβασε τυχαία το βιβλίο μου. Μέσα από την ιστορία του βρήκε την απάντηση στο ερώτημα: "Tι ακριβώς συμβαίνει με το παιδί μου;"
Ύστερα από ενάμιση χρόνο-κάποιο μήνα του 2012- στην παρουσίαση του βιβλίου μου στη Λευκωσία, γνωρίζω τη μητέρα αυτή και το γιο της-έναν άλλο Αγάπιο.


Από τότε έχουν περάσει εφτά χρόνια σχεδόν, έχουμε βρεθεί αρκετές φορές, έχουμε μιλήσει ακόμα πιο πολλές και έχουμε μοιραστεί τις απόψεις μας, τις ανησυχίες μας αλλά και την αγάπη που έχουμε προς τα άτομα με αυτισμό.
Η μητέρα αυτή δεν θα τα κατάφερνε τόσο καλά, αν δεν είχε δίπλα της έναν υπέροχο σύζυγο και πατέρα.
Παιδιά να είστε πάντα καλά!

*Αξίζει να διαβάσετε το πιο κάτω εκτενές άρθρο, για να γνωρίσετε καλύτερα αυτή την υπέροχη, ξεχωριστή οικογένεια που μιλάει ανοιχτά-όπως κάνει χρόνια τώρα-για τον αυτισμό του γιου της.

http://www.reporter.com.cy/local-news/article/479396/o-aftismos-o-makrochronios-agnas-kai-ta-mathimata-zois-apo-ton-15chrono-dionysi?fbclid=IwAR1CSf6dWTtInALKJueI0aFhAs8d7U805Et7A6oktkOvtXc6vgyXbDDE9qs


Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΕΡΑΣ!


Ελπίζω να μην έρθει κάποτε η στιγμή που θα αναφωνήσω, "Όχι άλλο τέρας!"
Όσο και να αγαπάει ένας συγγραφέας το βιβλίο του, το να παρουσιάζει ή να μιλάει συνεχώς γι αυτό, φέρνει κάποια στιγμή την κόπωση. Αρκεί να σας θυμίσω πώς το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011 και μέχρι τώρα έχει παρουσιαστεί εκατοντάδες φορές. Τις χιλιάδες δεν τις αγγίξαμε ακόμη!!!
Στην τελευταία μου επίσκεψη στην Κύπρο, για παράδειγμα, παρουσίασα το Τερατάκι μου δεκατέσσερις φορές! -αν δεν κάνω λάθος. Επισκέφτηκα επτά σχολεία, και κάποια από αυτά ήθελαν Τέρας και μόνο Τέρας!
Αρκεί να σας πω ότι σε κάθε σχολείο έκανα τρεις παρουσιάσεις και δεν υπήρξε σχολείο που δεν ήθελε να μιλήσω γι αυτό, έστω και μία φορά!
Δεν άντεξα και εγώ, κάπου εκεί ανάμεσα στο τέρας, έβαλα και λίγη γεύση από Χάλια, μιας και το συγκεκριμένο βιβλίο απευθύνεται στην ίδια περίπου ηλικιακή ομάδα, με αυτή του Τέρατος.
Πολλοί από εσάς θα πείτε πώς είναι ένα πολύ καλό βιβλίο και όλα αυτά τα ωραία και αληθινά πιστεύω, λόγια, που έχω ακούσει πολλές φορές.
Αγαπάω όλα τα βιβλία μου. Και τα αγαπάω γιατί θεωρώ πώς όλα έχουν την αξία τους. Και η αξία είναι μία. Να διαβαστούν από όσο περισσότερα παιδιά γίνεται...

Μέχρι και τον Ιανουάριο του 2020, θα κυκλοφορήσουν δύο ακόμα παιδικά βιβλία που δεν είναι Τέρας. Είναι όμως εξίσου μοναδικά και περιμένουν με αγωνία να βρεθούν μέσα στα χέρια των παιδιών και όχι μόνο!

 



Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ


 

Να λοιπόν που ήρθε επιτέλους η στιγμή, ο ήρωας μου να πάρει σάρκα και οστά. Μετά από πολλές προσπάθειες, σχέδια και όνειρα και αφού πέρασαν αρκετά χρόνια, το Τέρας μου ανέβηκε πριν λίγες μέρες στη σκηνή.
Υπεύθυνος γι αυτό, ένας Κύπριος σκηνοθέτης, ο Μάριος Θεοχάρους, (θεατρική ομάδα Μπαλωμένη Τσέπη) που κατάφερε να στήσει έναν καινούριο κόσμο για τον Αγάπιο, φιλικό στο κείμενο του έργου.
Ακόμα μία φορά, επαληθεύεται, το "όταν κάτι το θέλεις πολύ...". Ο Μάριος με προσέγγισε με ένα μήνυμα στο διαδίκτυο και κατάφερε, αυτό που δεν μπόρεσε να γίνει εφικτό, τα προηγούμενα χρόνια. Και επειδή το να δίνεις τη δουλειά σου, σε έναν "άγνωστο", είναι μεγάλο ρίσκο, είναι από κείνες τις περιπτώσεις που λες πώς καλά έκανα και το πήρα.
Πέρα όμως από το σκηνοθέτη, δυο νέοι ηθοποιοί, ο Αντώνης Κλεάνθους και η Πωλίνα Ματθαίου, ήταν η καλύτερη επιλογή γι αυτή τη δουλειά.
"Μα πώς θα κάνει ένα παιδί, ηθοποιός που έχει γένι;" αναρωτήθηκα. Μπορεί και να ρώτησα. Δεν νομίζω ότι κανείς έδωσε σημασία, φυσικά ούτε και εγώ, στο γένι του ηθοποιού. Η υποκριτική το εξαφάνισε. "Το ξέρεις πώς στην ιταλική μετάφραση ο ήρωας ονομάζεται Αντόνιο;" Και αν θεωρήσουμε ότι αυτό είναι μία εκ των συμπτώσεων, η δεύτερη σίγουρα είναι η Πωλίνα, που στην πραγματική ζωή της, ασχολείται και με παιδικά πάρτι, όπως και η Παναγιώτα του έργου.
Η παράσταση ήταν αυτή που έπρεπε να είναι. Αυτή που ταίριαζε στο ύφος της γραφής μου. Και σε αυτό συνετέλεσαν όλοι.
Η χαρά και η ικανοποίηση μου δεν έχουν λόγια. Ευχή, να παιχτεί παντού και να προσφέρει πέρα από την ψυχαγωγία,  το έναυσμα για τη δημιουργία ενός διαύλου επικοινωνίας και κατανόησης για τους Αγάπιους της ζωής μας.

*Μάριε, Αντώνη, Πωλίνα,  σας ευχαριστώ.

Η παράσταση παίζεται στην Κύπρο, σε ημερομηνίες που θα ανακοινώνονται.
Για παραστάσεις στο χώρο του σχολείου, επικοινωνείτε με το 99942930.