Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΓΑΠΙΟΥ

Μια έκπληξη με περίμενε στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Κύπρο. Οι μαθητές της Ε' τάξης του Ζ' Δημοτικού Λακατάμιας, έβαλαν στίχους στο γνωστό τραγούδι του Bobby McFerrin "Don't worry be happy", βασισμένους στο χαρακτήρα του ήρωα. Βοηθός τους, η δασκάλα τους, που τα συνοδεύει στο αρμόνιο.
Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ! Αυτή η έκπληξη θα μου μείνει αξέχαστη!!!

Το τραγούδι και στίχοι, ακολουθούν για όποιον θα ήθελε να ακούσει αυτή την ωραία δουλειά.




Αγάπιε είσαι διαφορετικός 
τη ζωή βλέπεις εσύ αλλιώς 
Don't worry be happy!
 Είσαι πολύ ξεχωριστός 
αν και πολύ μοναχικός
 Don't worry be happy! 
 Όταν αρχίζεις μιλάς πολύ
 όλων μας παίρνεις το αυτί 
Don't worry be happy! 
Τ΄αυτοκινητάκια σ΄αρέσουν πολύ
 θέλεις να παίζεις μ΄αυτά μια ζωή
 Don't worry be happy! 
Όταν σε παν παιδική χαρά, 
δεν θες να παίξεις με τ' άλλα παιδιά 
Don't worry be happy!
 Τις εκπλήξεις δεν τις θες εσύ, 
δεν σ' αρέσουν τις μισείς 
Don't worry be happy! 
 Αν είσαι διαφορετικός
 τον κόσμο μπορείς να δεις αλλιώς 
Don't worry be happy!
"Δεν είμαι τέρας σας λέω εγώ" 
Από το διάστημα δεν ήρθα εδώ
 Don't worry be happy!
 Είμαι και γω παιδί σαν και συ
 Είμαστε η ελπίδα, η χαρά, η ζωή 
Don't worry be happy! 
Είμαστε ίσοι και μοναδικοί
 όλα τα παιδιά σ' αυτή τη γη
 Don't worry be happy!

Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΙΑ ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ


Λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του βιβλίου μου τον Απρίλιο του 2011, μια μητέρα διάβασε τυχαία το βιβλίο μου. Μέσα από την ιστορία του βρήκε την απάντηση στο ερώτημα: "Tι ακριβώς συμβαίνει με το παιδί μου;"
Ύστερα από ενάμιση χρόνο-κάποιο μήνα του 2012- στην παρουσίαση του βιβλίου μου στη Λευκωσία, γνωρίζω τη μητέρα αυτή και το γιο της-έναν άλλο Αγάπιο.


Από τότε έχουν περάσει εφτά χρόνια σχεδόν, έχουμε βρεθεί αρκετές φορές, έχουμε μιλήσει ακόμα πιο πολλές και έχουμε μοιραστεί τις απόψεις μας, τις ανησυχίες μας αλλά και την αγάπη που έχουμε προς τα άτομα με αυτισμό.
Η μητέρα αυτή δεν θα τα κατάφερνε τόσο καλά, αν δεν είχε δίπλα της έναν υπέροχο σύζυγο και πατέρα.
Παιδιά να είστε πάντα καλά!

*Αξίζει να διαβάσετε το πιο κάτω εκτενές άρθρο, για να γνωρίσετε καλύτερα αυτή την υπέροχη, ξεχωριστή οικογένεια που μιλάει ανοιχτά-όπως κάνει χρόνια τώρα-για τον αυτισμό του γιου της.

http://www.reporter.com.cy/local-news/article/479396/o-aftismos-o-makrochronios-agnas-kai-ta-mathimata-zois-apo-ton-15chrono-dionysi?fbclid=IwAR1CSf6dWTtInALKJueI0aFhAs8d7U805Et7A6oktkOvtXc6vgyXbDDE9qs


Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΕΡΑΣ!


Ελπίζω να μην έρθει κάποτε η στιγμή που θα αναφωνήσω, "Όχι άλλο τέρας!"
Όσο και να αγαπάει ένας συγγραφέας το βιβλίο του, το να παρουσιάζει ή να μιλάει συνεχώς γι αυτό, φέρνει κάποια στιγμή την κόπωση. Αρκεί να σας θυμίσω πώς το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011 και μέχρι τώρα έχει παρουσιαστεί εκατοντάδες φορές. Τις χιλιάδες δεν τις αγγίξαμε ακόμη!!!
Στην τελευταία μου επίσκεψη στην Κύπρο, για παράδειγμα, παρουσίασα το Τερατάκι μου δεκατέσσερις φορές! -αν δεν κάνω λάθος. Επισκέφτηκα επτά σχολεία, και κάποια από αυτά ήθελαν Τέρας και μόνο Τέρας!
Αρκεί να σας πω ότι σε κάθε σχολείο έκανα τρεις παρουσιάσεις και δεν υπήρξε σχολείο που δεν ήθελε να μιλήσω γι αυτό, έστω και μία φορά!
Δεν άντεξα και εγώ, κάπου εκεί ανάμεσα στο τέρας, έβαλα και λίγη γεύση από Χάλια, μιας και το συγκεκριμένο βιβλίο απευθύνεται στην ίδια περίπου ηλικιακή ομάδα, με αυτή του Τέρατος.
Πολλοί από εσάς θα πείτε πώς είναι ένα πολύ καλό βιβλίο και όλα αυτά τα ωραία και αληθινά πιστεύω, λόγια, που έχω ακούσει πολλές φορές.
Αγαπάω όλα τα βιβλία μου. Και τα αγαπάω γιατί θεωρώ πώς όλα έχουν την αξία τους. Και η αξία είναι μία. Να διαβαστούν από όσο περισσότερα παιδιά γίνεται...

Μέχρι και τον Ιανουάριο του 2020, θα κυκλοφορήσουν δύο ακόμα παιδικά βιβλία που δεν είναι Τέρας. Είναι όμως εξίσου μοναδικά και περιμένουν με αγωνία να βρεθούν μέσα στα χέρια των παιδιών και όχι μόνο!

 



Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ


 

Να λοιπόν που ήρθε επιτέλους η στιγμή, ο ήρωας μου να πάρει σάρκα και οστά. Μετά από πολλές προσπάθειες, σχέδια και όνειρα και αφού πέρασαν αρκετά χρόνια, το Τέρας μου ανέβηκε πριν λίγες μέρες στη σκηνή.
Υπεύθυνος γι αυτό, ένας Κύπριος σκηνοθέτης, ο Μάριος Θεοχάρους, (θεατρική ομάδα Μπαλωμένη Τσέπη) που κατάφερε να στήσει έναν καινούριο κόσμο για τον Αγάπιο, φιλικό στο κείμενο του έργου.
Ακόμα μία φορά, επαληθεύεται, το "όταν κάτι το θέλεις πολύ...". Ο Μάριος με προσέγγισε με ένα μήνυμα στο διαδίκτυο και κατάφερε, αυτό που δεν μπόρεσε να γίνει εφικτό, τα προηγούμενα χρόνια. Και επειδή το να δίνεις τη δουλειά σου, σε έναν "άγνωστο", είναι μεγάλο ρίσκο, είναι από κείνες τις περιπτώσεις που λες πώς καλά έκανα και το πήρα.
Πέρα όμως από το σκηνοθέτη, δυο νέοι ηθοποιοί, ο Αντώνης Κλεάνθους και η Πωλίνα Ματθαίου, ήταν η καλύτερη επιλογή γι αυτή τη δουλειά.
"Μα πώς θα κάνει ένα παιδί, ηθοποιός που έχει γένι;" αναρωτήθηκα. Μπορεί και να ρώτησα. Δεν νομίζω ότι κανείς έδωσε σημασία, φυσικά ούτε και εγώ, στο γένι του ηθοποιού. Η υποκριτική το εξαφάνισε. "Το ξέρεις πώς στην ιταλική μετάφραση ο ήρωας ονομάζεται Αντόνιο;" Και αν θεωρήσουμε ότι αυτό είναι μία εκ των συμπτώσεων, η δεύτερη σίγουρα είναι η Πωλίνα, που στην πραγματική ζωή της, ασχολείται και με παιδικά πάρτι, όπως και η Παναγιώτα του έργου.
Η παράσταση ήταν αυτή που έπρεπε να είναι. Αυτή που ταίριαζε στο ύφος της γραφής μου. Και σε αυτό συνετέλεσαν όλοι.
Η χαρά και η ικανοποίηση μου δεν έχουν λόγια. Ευχή, να παιχτεί παντού και να προσφέρει πέρα από την ψυχαγωγία,  το έναυσμα για τη δημιουργία ενός διαύλου επικοινωνίας και κατανόησης για τους Αγάπιους της ζωής μας.

*Μάριε, Αντώνη, Πωλίνα,  σας ευχαριστώ.

Η παράσταση παίζεται στην Κύπρο, σε ημερομηνίες που θα ανακοινώνονται.
Για παραστάσεις στο χώρο του σχολείου, επικοινωνείτε με το 99942930.


Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΛΕΩ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ

Ακόμα μία σχολική χρονιά τελείωσε. Ακόμα μία χρονιά, με το Τέρας να έχει το μεγαλύτερο αριθμό παρουσιάσεων, από τα υπόλοιπα βιβλία μου. Δεν ξέρω αν αυτό το προβάδισμα έχει ως αιτιολογία ότι πιθανότατα να είναι το ο καλύτερο βιβλίο μου ως τώρα. Κάτι που δεν θα μπορούσα εύκολα να το πω εγώ, ως δημιουργός του.
 Αυτό που είναι σίγουρο  είναι πως το συγκεκριμένο βιβλίο "πουλάει" ακόμα. Από τη μία γιατί εξακολουθεί να είναι το μοναδικό στο είδος του, από άποψη-τουλάχιστον θεματολογίας.
Από την άλλη, αποτελεί ένα εργαλείο στα χέρια του εκπαιδευτικού, σε συνδυασμό με το εκπαιδευτικό υλικό του βιβλίου.
Φέτος, έγιναν και κάποια πράγματα για πρώτη φορά.
Το Γενάρη η Λέσχη Ανάγνωσης των εκδ. Κέδρος φιλοξένησε εμένα και το βιβλίο
Το Μάρτιο ο Αγάπιος βρέθηκε στην Πλατεία Συντάγματος. Οι μαθητές μπήκαν στη θέση ενός παιδιού με αυτισμό σε ένα χώρο όπως αυτόν.
Το Μάιο μια ομάδα δασκάλων γνώρισε πώς το βιβλίο μπορεί να αποτελέσει ένα εκπαιδευτικό εργαλείο για δράσεις με στόχο την κατανόηση και αποδοχή μέσα στην τάξη.
Μα και τον Ιούνιο, εκεί στην εκπνοή της σχολικής χρονιάς, ακριβώς την τελευταία μέρα, βρέθηκε για ακόμα μία φορά, σε σχολική τάξη.






Είμαι σίγουρη πως και η επόμενη χρονιά θα είναι γεμάτη παρουσιάσεις, αλλά και νέα σχέδια γύρω από το βιβλίο, που δεν λέει να παλιώσει!

Δεν είμαι τέρας, σου λέω! εκ. Κέδρος 2011
Non sono un mostro ti dico! Ed. Anicia 2016

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

ΧΤΕΣ ΚΛΕΙΣΑΜΕ ΤΑ ΕΞΙ!!!




Έξι χρόνια "Δεν είμαι τέρας σου λέω!" και λες και οι αριθμοί θέλουν να παίξουν μαζί του, μιας και αυτές τις μέρες κυκλοφορεί η έκτη έκδοση του.
Αυτό το βιβλίο ήρθε στη ζωή μου για να μου δώσει αμέτρητες χαρές. Δεν ξέρω ποια χαρά να πρωτοσκεφτώ.
Οι άνθρωποι που ήρθαν κοντά μου, με αφορμή αυτό το βιβλίο; Οι φιλίες που ξεπήδησαν με αφορμή αυτό; Τα καλά λόγια που τόσα χρόνια ακούω, από μικρούς και μεγάλους;
Οι ευκαιρίες που μου έδωσε για καινούριες συνεργασίες και για νέες μορφές του;
Οι βραβεύσεις του; Όλα αυτά τα παιδιά που γνωρισα χάρις σε αυτό και όλη αυτή η ικανοποίηση που μου έδειξαν από την αναγνωση του βιβλίου και τις παρουσιάσεις του;
Οι δάσκαλοι που έκαναν σπουδαίες εργασίες με αφορμή το βιβλίο;
Το ότι δουλεύτηκε και παρουσιάστηκε σε όλο το φάσμα των ηλικιών από το νηπιαγωγείο μέχρι ομάδες ενηλίκων (φοιτητών, εκπαιδευτικών, γονιών)
Το ότι ήδη κυκλοφορεί και σε άλλη γλώσσα;
Το ότι νοιώθω πως ακόμα είμαστε στην αρχή της πορείας του;

Χρόνια πολλά Τέρας μου. Σε ευχαριστώ για όλες τις χαρές που μου έδωσες. Μα πιο πολύ γιατί ξέρω πως θα συνεχίζεις για πολλά χρόνια ακόμη, να δίνεις...


*Η ανάρτηση μου από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του 7/4/2011

http://deneimaiterassouleo.blogspot.gr/2011/04/blog-post_07.html




Κατεβάστε δωρεάν το εκπαιδευτικό υλικό του βιβλίου:

http://www.kedros.gr/spaw2/uploads/files/plisi_odhgos_11_06_15.pdf

Το βιβλίο στην ιταλική του έκδοση:

http://www.edizionianicia.it/store/sindrome-di-asperger/353-non-sono-un-mostro-ti-dico-9788867092888.html

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

NON SONO UN MOSTRO TI DICO!


 Και έρχεται κάποτε η στιγμή που το όνειρο σου γίνεται πραγματικότητα. Γιατί για μένα ήταν ένα όνειρο, ένας στόχος που ήξερα πως κάποια στιγμή θα πραγματοποιόταν. Αυτή είναι η στιγμή και αυτή είναι ακόμα μια επιτυχία αυτού του βιβλίου, που στα έξη σχεδόν χρόνια κυκλοφορίας του μόνο χαρές μου χει δώσει. Χαρές που προέρχονται από μικρές και μεγάλες επιτυχίες.
Γιατί επιτυχία είναι να το έχουν διαβάσει τόσα παιδιά. Να έχεις πάει σε δεκάδες σχολεία στην Ελλάδα και στην Κύπρο για να το παρουσιάσεις ή και για να δεις τη δουλειά που έχει γίνει επάνω σε αυτό. Επιτυχία είναι να έχει γίνει η αφορμή για ενημέρωση και επιμόρφωση ενηλίκων γύρω από τον αυτισμό.

Άνθρωποι να έχουν αναγνωρίσει τον εαυτό τους, το παιδί τους, ή ένα γνωστό τους στο πρόσωπο του Αγάπιου και να έχουν δώσει απαντήσεις στο "τι συμβαίνει".
Να έχει πάρει βραβεία και να έχει κάνει πολλές εκδόσεις.
Να έχει παρουσιαστεί τόσο θετικά από ανθρωπους που ασχολούνται με το παιδικό βιβλίο και να αποτελέι πλέον ένα βιβλίο αναφοράς στην παιδική λογοτεχνία, για τον αυτισμό, τη διαφορετικότητα, αλλά και για την προσωπική μου δουλειά.
Επιτυχία είναι να συνεχίζει να έχει την ίδια ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό, χρόνια τώρα.
Να έχει γίνει η αφορμή για την γνωριμία με τον αυτισμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας γενικότερα. (εκπαιδευτικό υλικό)
http://www.kedros.gr/spaw2/uploads/files/plisi_odhgos_11_06_15.pdf
Και σίγουρα αυτή η τελευταία επιτυχία ήταν μία από τις μεγαλύτερες του. Το τερατάκι μου ανοίγει τα φτερά του και πετάει σε άλλους ουρανούς. Τώρα θα μπορεί να διαβάζετε και σε μια άλλη γλώσσα, πλην της μητρικής του.
Μέχρι να έρθει η επόμενη μεγάλη επιτυχία του, που ξέρω πως είναι στο δρόμο κι ας αργεί, λέω να χαρώ την τωρινή!

 Σας ευχαριστώ όλους όσους έχετε διαβάσει και έχετε
αγαπήσει αυτό το βιβλίο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Κέδρος και ειδικότερα στην Αγγελική Πορτοκάλογλου και στην Αριάδνη Μοσχονά.

 Ένα ακόμα  για τη μεταφράστρια του, την Κωνσταντίνα Μαύρου, για όλα όσα έκανε για αυτό το βιβλίο.

Μα το μεγαλύτερο ευχαριστώ είναι για σένα Αγάπιε, που ήσουν η αιτία για όλες αυτές τις χαρές!









http://www.edizionianicia.it/store/sindrome-di-asperger/353-non-sono-un-mostro-ti-dico-9788867092888.html