ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΓΑΠΙΟΣ ΤΩΡΑ;

Χτες το βράδυ είδα τον ήρωα μου. Είχα καιρό να τον δω. Οδηγούσα σε δρόμους που παλιά τον συναντούσα και όπως τότε έτσι και τώρα τον συνάντησα. Δεν ήταν μόνος, ούτε απομονωμένος. Ήταν ήρεμος και έδειχνε χαρούμενος.
Αν με ρώταγε κάποιος χρόνια πίσω τι θα επιθυμούσα για τον Αγάπιο, η απάντηση θα ήταν η εικόνα που αντίκρισα χτες.
Καθόταν σε ένα παγκάκι που μοιραζόταν με  φίλους του. Συζητούσαν, κάνανε πλάκες. Εγώ τους φωτογράφιζα στη μνήμη μου. Είχα τεντώσει τ' αυτιά μου και άκουγα τις κουβέντες τους. Και ήταν τόσο έντονο για ακόμα μία φορά ένα πιστεύω που έχει παίξει πρωταρχική σημασία στη ζωή μου. Πώς όλοι είμαστε διαφορετικοί και ίσοι μεταξύ μας. Η απόδειξη ήταν για ακόμα μία φορά ολοφάνερη.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 2011

2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Μια μέρα γιορτινή, χρόνια τώρα. Αυτή τη μέρα έχει επιλέξει και ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Ελληνικό Τμήμα της IBBY) να βραβεύσει τα βιβλία της εκδοτικής χρονιάς που πέρασε.
Ανάμεσα σε αυτά και το βιβλίο "Δεν είμαι τέρας, σου λέω!" Η τιμή και η χαρά μεγάλη. Ανεβαίνω για να παραλάβω τον έπαινο. Θέλω τόσα να πω, αλλά λέω ελάχιστα. Ανάμεσα σε αυτά πώς σήμερα-χτες δηλαδή- είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού. Σύμπτωση; Ο ήρωας του βιβλίου- ο Αγάπιος- είναι ένα παιδί με σύνδρομο Άσπεργκερ, ένα σύνδρομο που ανήκει στο ευρύ φάσμα του αυτισμού.
Είναι όμορφο να βραβεύεσαι! Αλλά το βραβείο αυτό δεν είναι δικό μου. Ή μάλλον -για να κρατήσω κάτι και εγώ-το βραβείο αυτό δεν ανήκει μόνο σε  μένα. Ανήκει σε πολλούς.
Έτσι συνήθως γίνεται. Ο συγγραφέας είναι η φωνή που ακούγεται. Αυτή που εκφράζεται μέσα από τη γραφή. Ζει ο ίδιος μαζί με ένα σωρό κόσμο γύρω του τέτοιες καταστάσεις που δεν μπορούν να τον αφήσουν ανεπηρέαστο.
 Χαίρομαι ιδιαίτερα που η εμπειρία και ύστερα η γνώση με οδήγησε να γράψω αυτό το βιβλίο. Ακόμα χαίρομαι περισσότερο που ήταν ο λόγος για αρκετούς ανθρώπους να γνωρίσουν το σύνδρομο, έστω και με τη μορφή ενός βιβλίου παιδικής λογοτεχνίας. Η χαρά όμως είναι ακόμα μεγαλύτερη όταν βλέπω αυτό το βιβλίο να γίνεται η αφορμή τα παιδιά να γνωρίσουν και να αποδεχτούν τον εαυτό τους, όπως θα ήθελαν να τους γνωρίσουν και να τους αποδεχτούν οι άλλοι.


'Ένα αρνητικό χαρακτηριστικό που έχω είναι ότι πάντα βγάζω πολύ γρήγορα συμπεράσματα. Εδώ και πολύ καιρό προσπαθώ να το κόψω" μαθήτρια Ε΄τάξης στα πλαίσια παρουσίασης του βιβλίου στη χτεσινή παγκόσμια ημέρα

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=451692

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Το βιβλίο έχει τώρα και εκπαιδευτικό υλικό. Μπορείτε να το εκτυπώσετε από τη σελίδα των εκδόσεων Κέδρος. Το υλικό αυτό βασίζεται στο βιβλίο "Δεν είμαι τέρας, σου λέω!" και μπορούν να το χρησιμοποιήσουν τα παιδιά για να μάθουν περισσότερα για το σύνδρομο Άσπεργκερ μέσα από γραπτές-κυρίως-δραστηριότητες.

Θα χαρώ να μάθω τη γνώμη σας!


http://issuu.com/kedrospbl/docs/den_eimai_teras_ekp_od?mode=window&backgroundColor=%23222222

 ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΟΡΕΞΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΒΟΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ.

ΘΑ ΧΑΡΩ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩ!

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΟΥ...

Ανάμεσα στο κοινό μου σήμερα, ήταν ένα όμορφο, ξανθό αγοράκι, με γαλάνα μάτια. Προσπαθούσε να μας παρακολουθήσει. Και το πέτυχε. Μπορεί να του ήταν δύσκολο, όμως το κατάφερε. Κάποιες στιγμές ίσως να δυσκολεύτηκε, αλλά την περισσότερη ώρα ήταν εκεί, μαζί μας. Μου πήρε ώρα να καταλάβω πως έμοιαζε με το δικό μου ήρωα. Ήταν τόσο φρόνιμος και τόσο συμπαθητικός!
Όταν τελείωσε η παρουσίαση έμαθα από τους γονείς του, ότι ανήκει στο φάσμα του αυτισμού. Ήταν η πρώτη φορά που ανάμεσα στο κοινό μου είχα έναν "ήρωα" που έμοιαζε με τον ήρωα μου.
Και αυτό νομίζω πως θα έκανε κάθε συγγραφέα ευτυχισμένο.
Σε ευχαριστώ γι αυτό μικρέ μου!

ΜΕ ΛΕΝΕ ΑΓΑΠΙΟ ΚΑΙ...

Με λένε Αγάπιο και είμαι ένα παιδί με σύνδρομο Άσπεργκερ. Η ιστορία του βιβλίου μοιάζει με παραμύθι, αλλά πολλά από αυτά που λέει θα μπορούσαν να είχαν συμβεί.
Δεν είμαι ο μοναδικός Άσπεργκερ στον κόσμο! Σαν κι εμένα υπάρχουν χιλιάδες Άσπεργκερ μεγάλοι και μικροί.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θα μάθεις για κάποια από τα χαρατηριστικά του συνδρόμου. Χαρακτηριστικά όπως:
Προτιμώ να γνωρίζω από την προηγούμενη μέρα το πρόγραμμα της επόμενης.
Μια αλλαγή όμως στο πρόγραμμα ή μια έκπληξη μπορεί να μου προκαλέσει αναστάτωση.
Αν κάποιος χρησιμοποιήσει μεταφορές ή παρομοιώσεις στο λόγο του μπορεί να μην τις καταλάβω.
Ίσως ακόμα δυσκολευτώ να κατανοήσω μια έκφραση του προσώπου του, ή μια στάση του σώματος του.
Μπορεί και να χρειαστώ τη βοήθεια κάποιου για να κάνω φίλους.
Αν και μου αρέσει να έχω φίλους, μου αρέσει να μένω και κάποιες στιγμές μόνος μου.
Ήχοι, φως, μυρωδιές, ίσως με ενοχλήσουν.
Μπορώ να μάθω ή να ασχοληθώ με κάτι πάρα πολύ καλά.
Ίσως να μιλάω για το ίδιο θέμα πολύ ώρα, αλλά προτιμώ οι άλλοι να μου λένε αυτά που θέλουν με λίγα λόγια.
Μου αρέσει η τακτοποίηση.
Ισως να δυσκολευτώ να κατανοήσω τα συναισθήματα σου ή να σου εκφράσω τα δικά μου.
Ίσως να μην μπορέσω να κατανοήσω κοινωνικούς κανόνες με την ίδια ευκολία που μπορείς να κατανοήσεις εσύ.
Μπορεί να σου φανούν άγαρμπες ή αδέξιες οι κινήσεις μου ή να με ακούς να χρησιμοποιώ τον ίδιο τόνο φωνής ή ακόμα να με δεις να κάνω επαναλαμβανόμενες κινήσεις με το σώμα μου.

Αυτός όμως είμαι εγώ!

Πολλοί άνθρωποι σαν εμένα έχουν καταφέρει σπουδαία πράγματα στον τομέα τους. Κι αυτό χάρη στην ιδιαιτερότητα τους.
Αλλά γι αυτούς, θα σου μιλήσω μια άλλη φορά!

                                                                                       

 

Η συνέντευξη μου στην Ιωάννα Ταραμπίκου ΝΕΤ 105,8